+48 32 479 10 50

Jak rozliczyć paliwo zakupione za granicą?

Przedsiębiorcy bardzo często mają wątpliwości co do zasad podatkowego rozliczania kosztów zakupu paliwa za granicą. Kluczową kwestią pozostaje odpowiedź na pytanie, czy zakup paliwa wlewanego na zagranicznej stacji do baku naszego pojazdu, w tym w ramach kart paliwowych, podlega opodatkowaniu w kraju, w którym nalewamy benzynę, czy też w Polsce na zasadach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów?

W mojej ocenie zakup paliwa (nawet na karty paliwowe) musimy traktować jako zakup towaru. Zgodnie z akceptowanym powszechnie domniemaniem, towar ten zostaje zużyty w kraju nabycia, stąd zasadne jest zastosowanie do niego krajowej stawki podatku w kraju nabycia. Jakie to rodzi konsekwencje.

Paliwo to towar a nie usługa

W świetle ustawy o podatku od towarów i usług (uVAT)[i], przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Sądzę zatem, że paliwo (nawet kupowane na karty paliwowe) nie stanowi usługi, ale towar w rozumieniu uVAT.
Potwierdzają to również organy podatkowe. Według interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie[ii]: transakcje sprzedaży paliwa przy wykorzystaniu mechanizmu kart paliwowych na rzecz polskich klientów dokonywane na stacjach paliw znajdujących się poza Unią Europejską, należy zakwalifikować jako dostawę towarów[iii], której miejsce opodatkowania VAT znajduje się poza Polską na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 3 uVAT.

Paliwo zatankowane na zagranicznej stacji nie jest dostawą wewnętrzwspólnotową

Skoro zakup benzyny jest w istocie zakupem towaru, temat miejsca i zasad jego opodatkowania musimy rozpatrywać w kategoriach dostawy krajowej towarów albo wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT).

Dla uproszczenia przyjęło się, że paliwo wlane do auta za granicą uważa się za zużyte w kraju, w którym zostało zatankowane. Oznacza to, że nie mamy do czynienia z WNT, ponieważ paliwo nie jest wysyłane ani transportowane z terytorium jednego do innego państwa członkowskiego. Podobne stanowisko zaprezentowała Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu[iv].

Skoro paliwo nie jest wysyłane ani transportowane, miejsce świadczenia należy ustalić zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 uVAT. Z tego przepisu wynika, że miejscem dostawy (tj. miejscem opodatkowania) towarów niewysyłanych i nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy. Nabycie paliwa powinno być zatem opodatkowane w kraju, w którym paliwo zostało kupione i na zasadach w nim obowiązujących.

W konsekwencji w przypadku zakupu paliwa poza terytorium Polski, które jest wlewane do baku pojazdu, obowiązek rozliczenia VAT w Polsce nie występuje.
Oznacza to, że w przypadku zakupu paliwa dokonanego poza terytorium kraju na polskim nabywcy nie ciążą żadne obowiązki w zakresie rozliczenia VAT w Polsce.

Zakup benzyny z kartą paliwową

Stanowisko to potwierdza Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach[v]. W sprawie, do której się odwołuje, podatnik dokonywał zakupu paliwa, za które płacił kartą paliwową na terenie Unii Europejskiej. Faktury za zakup paliwa wystawiane były na właściciela karty paliwowej (firmę francuską), który występował o zwrot zapłaconego w cenie paliwa podatku w krajach, gdzie paliwo było tankowane. Na koniec miesiąca firma francuska refakturowała koszty zakupu paliwa bez podatku.

Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że dostawą wewnątrzwspólnotową nie jest sama czynność faktyczna, jaką jest wywóz towarów. Wywóz musi nastąpić w wyniku dokonania dostawy, czyli przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Refakturowanie kosztów paliwa w przedstawionym przypadku, nie stanowił zatem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, ani wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Zatem stanowisko wnioskodawcy, że refakturowanie kosztów zakupu paliwa przez francuską firmę nie stanowi wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów należało uznać za prawidłowe.

Od paliwa kupionego za granicą nie odliczysz VAT, ale będzie kosztem

Skoro paliwo nie podlega opodatkowaniu w Polsce, to nie stanowi na gruncie polskich przepisów wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Konsekwencją tego stanu rzeczy jest pozbawienie podatnika prawa do odliczenia podatku VAT w Polsce (podatnik musiałby na podstawie odrębnych przepisów wystąpić o zwrot podatku w kraju nabycia paliwa).

Skoro zaś kwoty zakupu paliwa nie mogą zostać odliczone na gruncie podatku od towarów i usług, cała kwota brutto zapłacona za kupione paliwo, łącznie z VAT, będzie mogła zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów na gruncie podatków dochodowych[vi]. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych[vii].

Deklaracja VAT bez zagranicznego paliwa

Ponieważ zakup paliwa poza terytorium Polski nie jest opodatkowany w kraju (nie występuje WNT), nie wywołuje również żadnych skutków w Polskim podatku VAT. Transakcji tej zatem nie wykazuje się ani w deklaracji VAT, ani w informacji podsumowującej.

[i] art. 2 pkt 6 uVAT,
[ii] por. Interpretację Indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 października 2013 r., sygn. IPPP3/443-592/13-5/KC
[iii] o której mowa w art. 7 ust. 1 i art. 7 ust. 8 ustawy o VAT
[iv] z dnia 22 listopada 2007 r., sygn. ILPP2/443-14/07-2/GZ).
[v] Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. IBPP3/443-668/09/IK
[vi] art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugie updop i art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a tiret drugie updof
[vii] , por. Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. ILPB3/423-853/10-3/GC.

Finansowanie zewnętrzne – co się składa na ocenę kredytową firmy?

Ocena wniosku kredytowego, wniosku leasingowego czy wniosku faktoringowego zależy w głównej mierze od rodzaju finansowania i jego okresu.

Badając firmę pod kątem możliwości przyznania jej lub przedłużenia finansowania, analitycy tzw. centrów analiz i oceny ryzyka kredytowego, bazują głównie na historycznych sprawozdaniach i informacjach uzupełniających.

Zwracają uwagę najczęściej na następujące elementy:

  • Historyczne wyniki finansowe firmy – analizowane są 2-3 lata wstecz pod kątem trendów przychodów ze sprzedaży, rentowności działania zwłaszcza na poziomie sprzedaży, struktury kapitałów oraz sprawności działania (głównie obszarów wpływających na płynność finansową, jak cykl i struktura wiekowa należności, zobowiązań i zapasów).
  • Informacje o branży, w jakiej działa firma oraz informacje o bezpośredniej konkurencji i jej sytuacji finansowej.
  • Informacje o sile rynkowej i finansowej odbiorców oraz dostawców, zwłaszcza tych z którymi podpisane są umowy długoterminowe, od których otrzymano referencje lub z którymi współpracuje się od dłuższego okresu. Warto zaznaczyć, że analitycy oceniają również ryzyko związane z utratą kluczowych kontrahentów, więc znaczenie ma także dywersyfikacja portfela dostawców i odbiorców.
  • Historia kredytowa – nie tylko w instytucji, która ocenia, ale we wszystkich, z jakimi firma współpracuje. Znaczenie ma również sam okres prowadzenia działalności.
  • Doświadczenie i opinie rynkowe o osobach zarządzających oraz właścicielach.
  • Podział ryzyka kredytowego wyrażony głównie w zabezpieczeniu zobowiązań kredytowych.
  • Korzystanie z innych usług instytucji finansującej jak np. rachunek bankowy, ubezpieczenia.
  • Rzetelność prognoz finansowych na okres co najmniej otwartego okresu obrachunkowego i roku następnego, a w przypadku kredytu inwestycyjnego na cały okres finansowania.
  • Ocena rachunku przepływów pieniężnych oraz zmian w kapitale własnym, tworzonych bardzo często na podstawie dostarczonych przez firmę rachunku i bilansu.
  • Przejrzystość w prowadzeniu ksiągsprawozdawczości, a także zakres informacji wynikającej z rachunkowości zarządczej, którą analitycy mogą ocenić przez pryzmat udzielonych odpowiedzi na pytania uzupełniające.
  • Zmiany w zatrudnieniu, zarówno w ujęciu liczby pracowników jak i struktury zatrudnienia na poszczególnych stanowiskach.

Na podstawie analizy wymienionych elementów, wyrażonej szeregiem różnych wskaźników i współczynników finansowych, określane są rating finansowy oraz rating jakościowy. Ich połączenie z uwzględnieniem korekt tworzy rating klienta decydujący o przyznaniu lub przedłużeniu finansowania.

Nie bez znaczenia jest również jakość przygotowanego wniosku związanego z pozyskaniem finansowania zewnętrznego, który można potraktować jako uproszczony biznesplan, zwłaszcza gdy przedstawia się prognozy oraz opis przyszłości.

Tekst: Mariusz Jarosz

Podatek od nieujawnionych dochodów

23 lutego 2015 r. prezydent Bronisław Komorowski podpisał nowelizację ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych[i], która reguluje opodatkowanie ukrywanych dochodów.

Zmienia ona definicję dochodów nieujawnionych oraz dochodów z nieujawnionych źródeł, a w konsekwencji podstawę, od jakiej w przypadku zatajenia dochodów może być naliczony „karny” podatek dochodowy.

Choć nowe przepisy wejdą w życie z początkiem 2016 r. warto przypomnieć, jakie konsekwencje już teraz ma ukrywanie dochodów przed fiskusem.

Nieujawnione dochody – definicja

Z dochodami nieujawnionymi mamy do czynienia w sytuacji, gdy ujawnia się wcześniej ukryty przedmiot opodatkowania (dochód), natomiast nie zostało ujawnione źródło tego dochodu. Inaczej mówiąc, dochód jest względnie znany (poznawalny co do wielkości), natomiast nieznane (nieujawnione) jest źródło przychodów[ii] Dochodem nieujawnionym nazwiemy więc dochód, co do którego organy podatkowe nie znajdą odniesienia w ujawnionych przez podatnika źródłach przychodów opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a podatnik nie ujawni im – z niemocy lub braku woli – źródła tego przychodu[iii].

Kiedy urząd skarbowy podejrzewa nieujawnione dochody?

Uwagę organów podatkowych w tej materii zwracają głównie znaczne wydatki czynione przez podatników, które nie odpowiadają ich dochodom wykazanym w zeznaniach rocznych. Choć ciężko to przyznać, wiedzę o takich „wydatkach ponad stan” fiskus otrzymuje często w drodze anonimowych donosów pochodzących od osób z otoczenia podatnika, np. sąsiadów. Po otrzymaniu takiej informacji organy przystępują najczęściej do weryfikacji tematu.

Obecnie, wysokość przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych ustala się na podstawie wydatków poniesionych przez podatnika w roku podatkowym i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym przed poniesieniem tych wydatków lub zgromadzeniem mienia, pochodzącym z przychodów uprzednio opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania (art. 20 ust. 3 updof).

Konsekwencje zatajenia dochodów przed fiskusem

Jeżeli zatem podatnik w toku postępowania podatkowego nie udowodni, skąd pochodzą środki na poczynione wydatki i zakupione mienie – organy podatkowe ustalą jego dochód na podstawie wysokości tych wydatków. Tak ujawnione i oszacowane dochody podlegają opodatkowaniu sankcyjną, 75% stawku podatku[iv].

Co istotne w przypadku dochodów ze źródeł nieujawnionych to na podatniku, a nie urzędzie skarbowym spoczywa ciężar wykazania, że kwestionowane przez fiskus wydatki znajdują pokrycie w określonym źródle przychodów lub posiadanych zasobach[v]. Z tego powodu postępowania w sprawie dochodów nieujawnionych należą do jednych z najtrudniejszych i najbardziej skomplikowanych z punktu widzenia obrony stanowiska podatnika i wykazania, że nie ukrył on żadnych dochodów przed organami skarbowymi.

Trybunał Konstytucyjny: Nieprecyzyjne definicje ukrywanych dochodów wymagają zmiany

Sytuacja ta zmieni się dzięki wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 lipca 2014 r.[vi] Trybunał orzekł, że przepis art. 20 ust. 3 updof dotyczący podatku od dochodów nieujawnionych jest niezgodny z konstytucją ponieważ wyrażenia w nim zawarte takie jak: „czynienie wydatków”, „gromadzenie mienia”, „przychody opodatkowane” i „przychody wolne od opodatkowania” są niejasne i nieprecyzyjne. Jednocześnie odroczył utratę jego mocy obowiązującej o 18 miesięcy od daty opublikowania wyroku w Dzienniku Ustaw, co nastąpiło 6 sierpnia 2014 r. Do tego momentu możliwe będzie w dalszym ciągu prowadzenie postępowań w sprawie podatku od dochodów nieujawnionych na podstawie zakwestionowanego przepisu[vii].
Nowelizacja przepisów podpisana niedawno przez Prezydenta RP jest odpowiedzią na powyższy Wyrok TK. Od 1 stycznia 2016 r. kwestionowany artykuł zostanie uchylony, zaś do ustawy trafi nowy Rozdział 5a dotyczący opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych.

Od 2016 r. definicja nieujawnionych dochodów bardziej szczegółowa

Na czym będzie polegała zmiana? Za ukrywane przychody zostaną uznane przychody nieujawnione lub ujawnione w nieprawidłowej wysokości, oraz przychody ze źródeł niewskazanych przez podatnika i nieustalonych przez organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w kwocie odpowiadającej nadwyżce wydatków nad przychodami (dochodami) opodatkowanymi lub nieopodatkowanymi, uzyskanymi przed poniesieniem tego wydatku.

Wydatek został przy tym zdefiniowany jako wartość zgromadzonego w roku podatkowym mienia lub wysokość wydatkowanych w roku podatkowym środków, w przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie roku podatkowego, w którym zgromadzono te środki.
Nowela wprost mówi również, że ciężar dowodu w zakresie wykazania przychodów stanowiących pokrycie wydatku spoczywa na podatniku, czyli potwierdza dotychczasową praktykę wynikającą z orzecznictwa sądowego.
W okresie przejściowym[viii] od 28 lutego 2015 r. do 31 grudnia 2015 r., zobowiązania podatkowe z tytułu nieujawnionych dochodów nie będą powstawały, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym poniesiono wydatki lub zgromadzono mienie.

Nie warto ryzykować 75% podatkiem

Zarówno do czasu wejścia w życie nowych przepisów, jak i od 1 stycznia 2016 r. – ze względu na specyfikę postępowania oraz skomplikowane zasady ustalania wysokości wskazanych dochodów podatnicy, przeciwko którym toczy się postępowanie w tej sprawie powinni koniecznie skorzystać z pomocy pełnomocnika profesjonalnego (np. doradcy podatkowego), w celu zapewnienia pełnej ochrony swych praw.

Jak uniknąć podatku od ukrywanych dochodów? Ze względu na ryzyko opodatkowania dochodów nieujawnionych wspomnianą wysoką 75% stawką podatku – podatnicy powinni zdecydować się na poszukiwanie innych, zgodnych z prawem sposobów na optymalizację swoich zobowiązań podatkowych, niż uchylanie się od opodatkowania poprzez zwyczajne ukrycie pewnych dochodów. Tym sposobem nie tylko unikną ryzyka zapłaty astronomicznego podatku, ale też zapewnią sobie wolność od stresu związanego z udziałem w postępowaniu podatkowym z tym związanym.

[i] Ustawa o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy – Ordynacja podatkowa z dnia 16 stycznia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 251)[i]
[ii] (por. J. Marciniuk (red.), Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz do art. 20. Wyd. 16, Warszawa 2015).
[iii] 1 Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.)
[iv] art. 30 ust. 1 pkt 7 updof
[v] por. Wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/KR 168/07; Wyrok NSA z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt II FSK 944/07; Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 6 października 2004 r., sygn. akt I SA/GD 565/01 oraz Wyrok NSA z dnia NSA z 31 lipca 2001 r., sygn. akt III SA 643/00
[vi] sygn. akt I P 49/13
[vii] por. R. Kubacki, Nieujawnione przychody – praktyczne skutki orzeczenia TK, „Monitor Podatkowy” 2014, nr 10, s. 24.
[viii] art. 4 Ustawy nowelizującej, wchodzący w życie z dniem 28 lutego 2015 r.

Copyright GLC

Strategia, realizacja, wsparcie Tomczak | Stanisławski