Trzy punkty procentowe więcej. Niby nic, ale w budżecie przedsiębiorstwa może oznaczać setki tysięcy złotych dodatkowego podatku rocznie. Planowane podniesienie CIT z 19% do 22% warto analizować nie tylko przez wysokość stawki. Równie istotne jest to, kogo ostatecznie obejmą nowe przepisy i co to oznacza dla ich finansów.
Rządowa propozycja przewiduje stawkę 22% CIT dla podatników, których przychody podatkowe w poprzednim roku podatkowym przekroczyły równowartość 50 mln EUR (ok 210 mln PLN). Kryterium przychodowe ma dotyczyć również podatkowych grup kapitałowych. Nie chodzi zatem o powszechne zastąpienie stawki 19% stawką 22% dla wszystkich spółek. Planowany termin stosowania nowych zasad to lata podatkowe rozpoczynające się po 31 grudnia 2026 r. Co to oznacza w praktyce? Podmioty, które przekroczyłyby próg za 2026 r. już za styczeń 2027 musiałyby zapłacić zaliczkę na podatek dochodowy w wysokości 22 zamiast 19% a w sprawozdaniu za 2026 skalkulować podatek odroczony w większej wysokości. To ostatnie może oznaczać niższy zysk za 2026 r. i niższą kwotę dywidendy do wypłaty.
Próg kwalifikujący do wyższej stawki ma odnosić się do przychodów, a nie do zysku. Sama stawka CIT byłaby natomiast stosowana do podstawy opodatkowania — nie do obrotu ani wyłącznie do nadwyżki przychodów ponad 50 mln euro. To rozróżnienie ma znaczenie szczególnie w działalnościach o dużej skali sprzedaży i niewielkiej rentowności. Wysoki przychód nie jest przecież równoznaczny z wysoką marżą ani z dużym zapasem gotówki.
Co wlicza się do ustalenia tego progu? Przede wszystkim:
Co gorsza, ostatnie 4 punkty są dla przedsiębiorstwa trudne do oszacowania na etapie budżetowania. Zresztą w listopadzie większość firm ma już budżety na przyszły rok zamknięte.
Analizy proponowanych regulacji wskazują na objęcie stawką 22% także określonych jednostek składowych dużych grup krajowych i międzynarodowych w rozumieniu przepisów o tzw. opodatkowaniu wyrównawczym. W takim przypadku własne przychody polskiej spółki nie muszą przekraczać 50 mln euro. Dlatego stwierdzenie „jesteśmy poniżej progu, więc temat nas nie dotyczy” może być na wyrost. Znaczenie ma również status podmiotu w grupie i spełnienie ustawowych warunków. Nie chodzi przy tym o każdą spółkę mającą zagranicznego właściciela.
Przyjmijmy dla uproszczenia przykład spółki objętej podwyżką, z podstawą opodatkowania 10 mln zł. Przy stawce 19% CIT wynosi 1,9 mln zł. Przy stawce 22% byłoby to 2,2 mln zł. Różnica to 300 tys. zł rocznie. To w praktyce oznacza wzrost kwoty podatku o około 15,8%, a nie o 3% (!)
Wyższy CIT nie przesądza automatycznie o wzroście cen czy ograniczeniu inwestycji. Zwiększa natomiast ich prawdopodobieństwo i może zmienić kalkulację środków pozostających w spółce, planowanych dywidend i finansowania rozwoju. Dlatego w analizie skutków warto zestawić dwa scenariusze — przy dotychczasowej i przy proponowanej stawce — oraz zweryfikować nie tylko przychody podatkowe, ale również przynależność grupową i znaczenie planowanych reorganizacji. Projektowane regulacje obejmują bowiem także określone sytuacje
Ustawa nie została jeszcze podpisana. Nie wiemy też czy nie zostaną zaproponowane inne rozwiązania lub okres przejściowy. Wyobrażam sobie natomiast, że przedsiębiorstwa mogą zainteresować się np. przejściem na CIT estoński.
Być może warto już teraz rozważyć możliwości? W GLC chętnie przeanalizujemy Państwa indywidualną sytuację.
Jestem menedżerem działu księgowości, związanym z branżą od kilkunastu lat. Moja praca to nie tylko nadzór nad operacjami finansowymi, ale także aktywny udział w kształtowaniu strategii firmy, ofertowaniu oraz zarządzaniu kapitałem ludzkim. Zawsze stawiam na rozwój zespołu, oferując wsparcie merytoryczne i tworząc sprzyjające warunki do efektywnej pracy.
Kieruję się podejściem nastawionym na współpracę z klientami, opracowując dla nich najbardziej optymalne rozwiązania finansowe. Pomagam klientom osiągać ich cele, dbając o przejrzystość i zgodność finansową oraz proponując nowoczesne rozwiązania i biorąc udział w ich wdrożeniu.