+48 32 479 10 50

Kolejna rewolucja w cenach transferowych

Wszystko wskazuje na to, że od 1 stycznia 2019 roku podatników czekają kolejne znaczne zmiany w cenach transferowych. Tempa nabierają prace nad Projektem ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, który w połowie sierpnia trafił do konsultacji publicznych.

Projekt ponownie wywraca do góry nogami aktualne regulacje, które weszły w życie stosunkowo niedawno, bo od 1 stycznia 2017 r. Celem wprowadzenia nowelizacji jest uproszczenie przepisów podatkowych, a także zmniejszenie obciążeń o charakterze biurokratycznym i administracyjnym dla przedsiębiorców, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw.

Projekt wprowadza szereg innych zmian, w szczególności nowe definicje powiązań oraz ceny rynkowej. Zmianie ulegnie też między innymi definicja podmiotów powiązanych, za które – po wejściu w życie proponowanych zmian –  podmioty powiązane uważa się podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot. Po raz pierwszy na poziomie ustaw o podatkach dochodowych ma się również pojawić definicja cen transferowych.

Pierwszą ze zmian wymagającą omówienia jest zmiana i zmniejszenie obowiązków dokumentacyjnych. Zniknąć ma stosowany dotychczas próg przychodów i kosztów, po przekroczeniu którego trzeba dziś tworzyć dokumentację cen transferowych (obecnie dokumentację sporządzają podatnicy, których przychody lub koszty za poprzedni rok podatkowy przekroczyły € 2 000 000). Limity przychodowe zostaną zastąpione progami transakcyjnymi, które będą wahały się od € 2 000 000 do € 10 000 000 w skali roku, w zależności od przedmiotu transakcji. Zmieni się również zawartość dokumentacji (zarówno na poziomie lokalnym, jak i grupowym). Szczegółowy zakres dokumentacji określi Rozporządzenie wykonawcze, jednak już teraz wiadomo, że obligatoryjnym elementem local file stanie się analiza porównawcza (benchmark), która dotychczas dotyczyła tylko podatników, których przychody lub koszty przekroczyły € 10 000 000 w skali poprzedniego roku. W myśl nowych regulacji master file sporządzać będą podatnicy obowiązani do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych należący do grupy podmiotów powiązanych:

  1. dla której sporządzane jest skonsolidowane sprawozdanie finansowe,
  2. której skonsolidowane przychody przekroczyły w poprzednim roku obrotowym kwotę 200 000 000 zł lub jej równowartość,

Jedną z istotnych propozycji nowelizacji jest wprowadzenie uproszczonych rozwiązania (ang. safe harbours) w odniesieniu do niektórych pożyczek oraz usług o niskiej wartości dodanej. Zastosowanie się do wskazanych rozwiązań będzie skutkowało automatycznym uznaniem ceny lub jej elementu za rynkowy. Wskazane rozwiązanie zapewnia podatnikom ochronę przed zakwestionowaniem ceny przez organ podatkowy, z drugiej strony pozwalając podatnikowi na uniknięcie części obowiązków dokumentacyjnych.

Nowelizacja proponuje również umożliwienie zastosowania, w uzasadnionych przypadkach, innych niż wymienione w ustawie metod oszacowania transferu i technik wyceny do określania przychodów lub kosztów uzyskania przychodów podatnika z transakcji kontrolowanych, co umożliwi organom podatkowym efektywniejszą weryfikację zgodności warunków pomiędzy podmiotami powiązanymi z warunkami rynkowymi.

Interesującym rozwiązaniem jest również wprowadzenie możliwości realizacji obowiązku posiadania grupowej dokumentacji cen transferowych poprzez wykorzystanie w tym celu bezpośrednio dokumentacji sporządzonej przez inny podmiot z grupy, w tym również w języku angielskim. W efekcie podatnicy, którzy otrzymują taką dokumentację z grupy nie będą zobowiązani do sporządzenia jej we własnym zakresie.

Wreszcie, wydłużeniu ulegną terminy na złożenie oświadczenia o sporządzeniu dokumentacji cen transferowych oraz do sporządzenia samej dokumentacji. Termin zostanie na stałe wydłużony do 9 miesięcy po zakończeniu roku podatkowego dla dokumentacji lokalnej i aż 12 miesięcy od zakończenia roku podatkowego dla dokumentacji grupowej.

Proponowane zmiany należy ocenić pozytywnie, pomimo niepewności, jaki wprowadzi pewnie kolejna zmiana regulacji cen transferowych w tak krótkim czasie. Co jednak istotne – choć nowelizacja ma wejść w życie od 1 stycznia 2019 r., to jednak podatnicy będą mieli prawo dobrowolnego stosowania nowych przepisów do dokumentowania transakcji rozpoczętych po 31 grudnia 2017 r. To rozsądne rozwiązanie, które pozwoli podatnikom płynnie dostosować się do nowych zasad i wymogów dokumentacyjnych.

Jeżeli masz jakiekolwiek pytania lub wątpliwości związane z cenami transferowymi, skontaktuj się z ekspertami z Departamentu Podatkowego GLC za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres kontakt@glc.pl.

Exit tax – Ministerstwo Finansów pracuje nad nowym podatkiem

Według doniesień z Ministerstwa Finansów, trwają w nim prace nad wprowadzeniem tzw. exit tax do polskiego porządku prawnego.

W celu wprowadzenia podatku opracowywany jest projekt ustawy o zmianie ustaw o podatku dochodowym od osób fizycznych, o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw.

Pomimo zapowiedzi Ministerstwa Finansów o zamiarze przedstawienia pierwszych koncepcji w tym zakresie na początku maja tego roku, na stronach Rządowego Centrum Legislacji wciąż nie opublikowano projektu ustawy.

Czym jest exit tax?

Exit tax to podatek od niezrealizowanych zysków nakładany w sytuacji, gdy podatnik  decyduje się zmienić miejsce zamieszkania lub siedzibę na państwo członkowskie lub państwo trzecie, czyli zmianie ulega nieograniczony obowiązek podatkowy podatnika.

Powodem nakładania exit tax jest poszerzenie przez państwa członkowskie podstawy opodatkowania w podatkach bezpośrednich i zwalczanie unikania opodatkowania.

Standardowo podatek nakładany jest zwykle, gdy zyski kapitałowe są realizowane. Gdy podatnik decyduje się przenieść swoje miejsce zamieszkania tudzież siedzibę jeszcze przed realizacją zysków, pierwotny kraj rezydencji może stracić prawo do ich opodatkowania. Stąd pomysł opodatkowania narosłych, ale jeszcze niezrealizowanych zysków.

Exit tax w Dyrektywie 2016/1164

Podstawą wprowadzenia exit tax do polskiego prawa jest Dyrektywa 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r., ustanawiająca przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Zgodnie treścią art. 5 Dyrektywy 2016/1164 exit tax znajdzie zastosowanie w przypadku, gdy:

  • podatnik przenosi aktywa ze swojej siedziby głównej do stałego zakładu w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, o ile państwo członkowskie siedziby głównej nie ma już prawa do opodatkowania przenoszonych aktywów ze względu na przeniesienie;
  • podatnik przenosi aktywa ze swojego stałego zakładu w państwie członkowskim do swojej siedziby głównej lub innego stałego zakładu w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, o ile państwo członkowskie stałego zakładu nie ma już prawa do opodatkowania przenoszonych aktywów ze względu na przeniesienie;
  • podatnik przenosi swoją rezydencję podatkową do innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, z wyłączeniem aktywów, które pozostają faktycznie powiązane ze stałym zakładem w pierwszym państwie członkowskim;
  • podatnik przenosi działalność gospodarczą prowadzoną przez swój stały zakład z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego lub do państwa trzeciego, o ile państwo członkowskie stałego zakładu nie ma już prawa do opodatkowania przenoszonych aktywów ze względu na przeniesienie.

Co z transgranicznymi fuzjami spółek?

Zgodnie z postanowieniami Dyrektywy2009/133/WE z dnia 19 października 2009 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego – transgraniczne fuzje powinny być neutralne podatkowo dla podmiotów biorących w nim udział.

Stanowisko to było wielokrotnie potwierdzane przez polskie organy podatkowe. Ponadto, Dyrektywy  wiążą Państwa członkowskie co do celu, co oznacza że Polska poprzez wprowadzenie przepisów exit tax nie może naruszyć dyrektywy 2009/133/WE. W rezultacie, transgraniczne fuzje przeprowadzone na podstawie przepisów Państw Członkowskich oraz Dyrektywa 2017/113] z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek najprawdopodobniej pozostaną neutralne podatkowo.

Kiedy możemy spodziewać się ustawy

Zgodnie z Dyrektywą 2016/1164 państwa członkowskie do dnia 31 grudnia 2019 r. przyjmują i publikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 5 Dyrektywy.

Wprowadzenia exit tax możemy się więc spodziewać najpóźniej do końca 2019 r. Jeśli Polska nie wprowadzi przepisów do tego czasu, Dyrektywa 2016/1164 będzie stosowana bezpośrednio.

 

Źródła:

Dyrektywa 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r. ustanawiająca przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz.U.UE.L.2016.193.1 z dnia 2016.07.19)

Dyrektywa 2009/133/WE z dnia 19 października 2009 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego (Dz.U.UE.L.2009.310.34 z dnia 2009.11.25)

Dyrektywa 2017/1132[1] z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek (tekst jednolity) Dz.U.UE.L.2017.169.46 z dnia 2017.06.30

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w warszawie z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. IPPB5/4510-1037/15-3/AK

Copyright GLC

Strategia, realizacja, wsparcie Tomczak | Stanisławski